Nojeva barka postoji? Radari otkrili "anomalije" (FOTO)

Iako se zvanično smatra tek neobičnom masom prirodnih stena, međunarodni tim koji proučava lokaciju Durupinar kod planine Ararat, veruje da bi se ispod površinskog sloja mogli nalaziti ostaci - Nojeve barke.

Uočene radarske "anomalije"

Prema predanju, ogromna lađa spasla je Noja, njegovu porodicu i po jedan par životinja od katastrofalnog potopa koji je uništio gotovo sav život na Zemlji. Neke biblijske hronologije taj događaj smeštaju pre više od 4.300 godina.

Međutim, tim naučnika sada tvrdi da su radarska istraživanja otkrila “snažne anomalije” ispod površine, kao i jasno “izražene slojeve” unutar formacije duge oko 157 metara.

Ti nalazi, kako objašnjavaju, dovode u pitanje pretpostavku da je čitava struktura samo “homogeni blok stene”.

Istraživanje predvodi dr Hosrov Bahtar, a realizuje se pomoću specijalizovanog sistema za snimanje (BakhtarRadar), razvijenog na osnovu istraživanja američkog ratnog vazduhoplovstva. Cilj je da se prodre dublje ispod površine nego što je to bilo moguće ranijim skeniranjima.

Endru DŽons, osnivač projekta "Noah's Ark Scans"  i član tima, navodi da dublja očitavanja koja su do sada obrađena još nisu pokazala jasnu granicu između same formacije i stenske podloge ispod nje.

Istraživači sada analiziraju prikupljene podatke, a njihovi rezultati trebalo bi da posluže za izbor lokacija na kojima će biti izvedeno jezgreno bušenje. Uzimanjem uzoraka iz dubine žele da utvrde šta se zaista nalazi unutar lokacije.

- Verujemo da je Durupinar ostatak Nojeve barke i upravo zato želimo da je podvrgnemo najstrožim mogućim naučnim ispitivanjima - rekao je DŽons.

Ipak, istraživački tim priznaje da su rezultati za sada preliminarni. Radarske “anomalije”, same po sebi, naglašavaju istraživači, nisu dokaz da formacija ima arheološko poreklo.

Lokacija poznata manje od veka

Dr Bahtar ističe da njegov tim pažljivo analizira prikupljene podatke o strukturi ispod površine kako bi napravio plan za jezgreno bušenje.

- Iskoristićemo jedinstvene mogućnosti BakhtarRadara da direktno razlikujemo eventualno očuvano okamenjeno drvo koje je obrađivao čovek od prirodne stenske formacije i njenih različitih mineralnih karakteristika - naveo je.

Tim očekuje da će u narednim nedeljama objaviti preliminarni tehnički izveštaj. U njemu bi trebalo da budu izdvojene najizraženije “anomalije”, ponuđena detaljnija slika geološke strukture ispod lokacije i određena najbolja mesta za ciljano bušenje.

Ukoliko budu uzeti uzorci iz unutrašnjosti, istraživači bi mogli da uporede radarska očitavanja sa stvarnim fizičkim materijalom iz dubine formacije.

Durupinar se nalazi oko 29 kilometara južno od Ararata, najviše planine u Turskoj. Savremenom svetu ova neobična formacija poznata je manje od jednog veka.

Prema lokalnim izveštajima, obilne kiše i zemljotresi u maju 1948. godine odneli su sloj blata koji je prekrivao okolinu i tako otkrili “neobičnu strukturu”. Navodno ju je potom uočio jedan kurdski pastir.

Knjiga Postanja navodi da se Nojeva barka, nakon potopa koji je trajao 150 dana, zaustavila na “gorama Ararata“. Prema tom opisu, voda je prekrila Zemlju i uništila sva živa bića koja nisu bila u barci.

Posebno intrigantna okolnost za zagovornike teorije, jeste činjenica da se formacija nalazi u blizini planine čiji vrh, prema njihovom tumačenju, odgovara obliku i dimenzijama opisanim u Bibliji.

Prema biblijskim merama, barka je bila duga 300 lakata, široka 50 i visoka 30 lakata. To bi, prema uobičajenim preračunavanjima, odgovaralo približno 157 metara dužine, 26 metara širine i 16 metara visine.

Ovi tuneli prate obrazac

Ideja da je Nojeva barka završila upravo na Araratu decenijama izaziva rasprave. Dok mnogi naučnici smatraju da je Durupinar prirodna geološka formacija, drugi veruju da njen neobičan oblik ukazuje na nešto mnogo “neobičnije”.

Tim okupljen oko projekta Noah's Ark Scans čvrsto zastupa ovu drugu mogućnost. DŽons istražuje pomenutu lokaciju od 2016. godine. Koristeći radar za ispitivanje tla (GPR), pokušavao je da prodre dublje ispod površine.

Tokom istraživanja, kako tvrdi, uočena je “mreža struktura” koje podsećaju na “hodnike“, a koje se spajaju prema šupljoj “centralnoj komori”. Tu centralnu “prostoriju” DŽons je nazvao “atrijum“, prenosi Daily Mail.

On smatra da bi se takav raspored mogao povezati sa biblijskim opisom barke, za koju se navodi da je imala tri unutrašnja nivoa namenjena smeštaju Noja, njegove porodice i životinja.

Po njegovim rečima, posebno je zanimljivo to što se uočene “šupljine” pružaju ispod površine u određenom obrascu, a ne nasumično.

- Ovi tuneli takođe prate određeni obrazac. GPR je samo način da se pomoću radara pogleda ispod tla - objasnio je istraživač.

Dodatna istraživanja, pomoću infracrvene termografije (IRT), tehnologije koja registruje toplotne razlike i može pomoći u otkrivanju skrivenih struktura ispod zemlje, takođe su, prema tvrdnjama tima, ukazala na “prisustvo “strukture koja podseća na “trup broda” zakopan duboko u tlu.

DŽons tvrdi da su on i njegovi saradnici, tokom 2024. godine, prikupili 88 uzoraka iz unutrašnjosti i spoljašnjosti formacije.

Analize zemljišta, prema njihovim navodima, pokazale su izuzetno “visoke koncentracije kalijuma”, što istraživači povezuju sa velikim količinama razgrađenog drveta.

(Telegraf.rs)