U "Čitulji" rekao da je na spisku - i brzo su ga ubili

NJegovo ime je široj javnosti postalo poznato nakon ubistva LJubomira Magaša, LJube Zemunca, a kasnije je u Beogradu tokom devedesetih godina važio za moćnog čoveka noćnog života i voždovačkog podzemlja, sve do brutalnog ubistva koje je učvrstilo njegovu legendu u kriminalnim pričama tog vremena. Izbegao je čak šest atentata pre nego što je likvidiran u svom automobilu.Držao beogradsko podzemlje u strahuGoran Vuković rođen je u Beogradu, ali je deo detinjstva proveo u Sarajevu, nakon čega odlazi u inostranstvo, gde se u Frankfurtu prvi put ozbiljnije povezuje sa kriminalnim okruženjem. Nadimak je, prema pričama iz tog vremena, dobio zbog svoje spretnosti i načina na koji se kretao i &quot;penjao&quot;, što je kasnije postalo deo njegove prepoznatljive reputacije u podzemlju.Još kao maloletnik dolazi u sukob sa zakonom, a početkom osamdesetih godina prvi put završava u Centralnom zatvoru u Beogradu, gde je evidentiran kao mladi razbojnik. U tom periodu već stiče određeni ugled u kriminalnim krugovima, a povezivan je i sa ljudima koji će kasnije postati poznata imena beogradskog podzemlja, uključujući i Đorđe Božović.Širu javnost privukao je 1986. godine, kada u Frankfurtu ubija LJubomira Magaša. Upravo o tom događaju kasnije je govorio i sam Vuković, ističući da u njihovim krugovima važe nepisana pravila, po kojima se sukobi &quot;pauziraju&quot; ako je u blizini porodica ili žena, ali da je, kako je tvrdio, došlo do situacije u kojoj je doživljeno međusobno potcenjivanje i eskalacija koja je završila tragično.Prema njegovom kasnijem objašnjenju, LJuba u trenutku obračuna nije bio naoružan, a Vuković je verovao da ni on sam neće biti napadnut. Opisivao je LJubu kao izuzetno opasnog i okretnog čoveka, za kog su mnogi ranije pokušavali da izvrše likvidaciju, uključujući i raniji incident u Milanu. Naglašavao je i da je ubistvo takve figure bilo izuzetno teško i da je, kako je govorio, &quot;najmanje on izvukao korist&quot; iz tog događaja.Nakon tog događaja odslužio je zatvorsku kaznu u Nemačkoj, posle koje se vraća u Beograd i postaje jedan od prepoznatljivih ljudi voždovačkog kriminalnog miljea.Život između luksuznih klubova i smrtonosnih sačekušaTokom devedesetih godina Vuković postaje jedna od centralnih figura voždovačkog podzemlja. Bio je povezan sa noćnim životom Beograda i navodi se da je posedovao nekoliko poznatih klubova, kroz koje je imao značajan uticaj na urbanu scenu tog vremena. U kriminalnim krugovima važio je za čoveka koji je imao &quot;težinu&quot;, ali i za nekoga ko je preživeo više ozbiljnih pokušaja likvidacije, prema nekim navodima čak pet.NJegov život u tom periodu obeležen je stalnim tenzijama i sukobima, a i pored reputacije koju je imao, uspevao je da izbegne brojne napade koji su mu bili namenjeni. Upravo ta činjenica dodatno je učvrstila njegov status u podzemlju, ali i povećala interesovanje javnosti za njegovu sudbinu.Kobni napad dogodio se u centru Beograda, nakon izlaska iz kockarnice. Vuković i njegov pratilac Duško Malović prethodno su proverili vozilo iz straha od eksploziva, ali su ubrzo po ulasku u automobil napadnuti iz zasede. Iz mraka parka Manjež istrčala su trojica maskiranih napadača koji su otvorili vatru automatskim oružjem.Obojica su preminula na licu mesta, dok su napadači uspeli da pobegnu i nikada nisu identifikovani. Na mestu zločina pronađeno je čak 168 čaura, što govori o brutalnosti i intenzitetu napada.Zanimljivo je da je neposredno pre smrti učestvovao u snimanju filma &quot;Vidimo se u čitulji&quot;, gde je govorio o navodnim spiskovima za likvidacije i tvrdio da se i njegovo ime nalazi na takvom spisku, kao i ime Aleksandra Kneževića Kneleta. Nedugo nakon tih izjava, i sam je ubijen, što je dodatno doprinelo mistici koja i danas prati njegov lik i delo.BONUS VIDEO:

U "Čitulji" rekao da je na spisku - i brzo su ga ubili

Ваш коментар

Топ коментари

Zlatko

Rezigniran